Δε γαμάω που δε γαμάω...
... το βλέπω στον ύπνο μου... Αυτές οι μέρες είναι θάνατος για τους εργαζόμενους, όλοι οι κλασσικοί ελληναράδες πάντα ψωνίζουν τελευταία στιγμή λες και έχει γίνει ανεπίσημο έθιμο. Επειδή λοιπόν κάθε μέρα παίρνει φωτιά η... μούνα μου, που λέγαμε και στον στρατό, γυρίζω σπίτι 10 το βράδι ψόφιος. Χτες, ως ψοφίμι που ήμουν έκανα ένα μπάνιο και την ξάπλαρα, ούτε πισιά, ούτε πλειστέσια, ούτε τίποτα. Και είδα όνειρο... Όνειρα δε βλέπω, αλλά άμα δω θα είναι υπερκάφρικα, ήμουν λέει φαντάρος, και στο στρατόπεδο εκτός από άντρες φαντάρους είχαμε και γυναίκες φανταρίνες. μία απο αυτές ήταν μια παλιά μου συμμαθήτρια η Σταυρούλα Μπου[REDACTED], καλή της ώρα εκεί που βρίσκεται, και κοιμόμασταν για βράδι.. αυτή ήταν σε ένα δωμάτιο μόνη της και εγώ μπαίνω μέσα με σκοπό να της την πέσω. Την πέφτω λοιπόν, μιλάμε και αρχίζω να την χαϊδεύω, χάδι στο χάδι από δω από κει, της πιάνω τον κώλο, ωραίο κώλος, με στιγκιά προφανώς, (τώρα γιατί ήταν γυμνή δεν ξέρω) η στριγκιά ...