Ο Δικός σας Κάφρος

Δυόμιση χρόνια μετά από το τελευταίο Post , τραυματική εμπειρία γαρ :P Ένα .doc έγγραφο που έμεινε πολύ καιρό μισοτελειωμένο, ορίστε λοιπόν το τελευταίο μέρος του χρονικού ενός... γαμοαρραβώνα. [Δεν έχω το σθένος να ποστάρω για το ίδιο το μυστήριο, έχω το DVD να το θυμάμαι] Θέλεις να παντρευτείς; ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ! ορίστε μερικά παραδείγματα από τον δικό μου Γολγοθά… Πρώτον και κύριων το πως. Θρησκευτικό ή Πολιτικό; Εύκολο αυτό, θρησκευτικό, έπειτα πρέπει αφενός να καταλήξουμε σα ζευγάρι επιθυμητή ημερομηνία και στη συνέχεια να μην έχουν κάποιο πρόβλημα οι γονείς. Φυσικά αμέσως η δεύτερη σκέψη είναι που. Αφού καταλήξεις πότε και σε ποια εκκλησία πρέπει να την επισκεφτούμε ώστε να την κλείσουμε. Αφού πάμε και βρούμε τον παπά τρώμε ένα άκυρο διότι πρέπει να κλείσουμε ραντεβού… άντε και το κλείνουμε άντε και βρισκόμαστε. Εξαρτάται σε τι παπά θα πέσεις, By the book, χαλαρό, μέτριο. Όλα παίζουν, ο δικός μας έκανε κόλπα βάση της καταγωγής μας, εν ολίγοις δεν πολύ ήθελε να το τελέσει το μυστήριο ο μ...

Μία εποχή που ακόμα δεν είχαμε κινητά, ούτε καλά καλά PC με Windows στα σπίτια μας, υπήρχαν κάτι συσκευές πρόδρομο των PDA's με τις οποίες ως πιτσιρικάδες βιώναμε την αιχμή της τεχνολογίας. Είναι συνέχεια της γνωστής σαβούρας που ξεθάβω μετά τον γάμο οι οποίες καταλήγουν στα σκουπίδια. Όχι πως θυμάμαι καλά εκεί τέλη του '90 που τα χρησιμοποιούσα, αλλά έκανα μία Google αναζήτηση και... ήταν απλά τηλεφωνικές ατζέντες, α, ναι, ηλεκτρονικές ατζέντες τις έλεγαν τότε, με πρόσθετες λειτουργίες όπως αριθμομηχανή, ώρα-ημερομηνία και ξυπνητήρι! α, και σημειώσεις. Ah, Good times, στον κάδο τώρα!!

Και εκεί που καθάριζα τη σαβούρα μου αντιλαμβάνομαι πως αλλάζουν τα πράγματα, κάποτε έδιναν CD/DVD με Software και Drivers στις συσκευασίες! Τώρα είτε σου λένε κατέβασε τα από το Internet, είτε τα έχουν σε συγκεκριμένο φάκελο στην μνήμη τους. Για να μη πω για τα πολυσέλιδα Manuals, το συγκεκριμένο αριθμεί περι τις 190 σελίδες. έχω την εντύπωση πως είναι το πρώτο gif που φτιάχνω!

... έρχεται ο καιρός που γυναίκα, πεθερά, και γιαγιά σου την πέφτουν να αδειάσεις χώρο ώστε να χωρέσουν τα "προικιά" της συζύγου, και εγώ είμαι κάπως έτσι: νταξ, δίχως τα κοτσιδάκια Είχα που είχα ελάχιστο προσωπικό χώρο, πρέπει να μειωθεί... έτσι με βαριά καρδιά πρέπει να αποφασίσω τι να αποχωριστώ. Random Shit που ήταν πεταμένα συμπτήχθηκαν, κάτι παλιά περιοδικά θα πάνε στον κάδο της ανακύκλωσης και οι παρακάτω θησαυροί θα... πεταχτούν :( είπε κάποιος ebay; Έπρεπε να το πάρω απόφαση ότι τα κουτιά των παλαιών μου κινητών είναι χρήσιμα όσο και αυτά, δηλαδή καθόλου!

Με την νέα μου ζωή τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα θες. Καλό και χρυσό το Clio αλλά με τη γυναίκα έχουμε πλέον τελείως διαφορετικό πρόγραμμα και ένεκα χειμώνα για να μη με φάει ο ποδαρόδρομος στα κρύα και τις υγρασίες πήρα τη μεγάλη απόφαση για ένα... ...μεταχειρισμένο, ε ναι, τα λεφτά είναι ελάχιστα και τα μηχανοσκουτεράκια δε τα συμπαθώ. Όποτε με λίγο ψάξιμο εξ' εμού και αρκετό του πεθερού μου καταλήξαμε (κατέληξε) σε ένα: My first "κατάδικό" μου γκαγκαν γκαγκαν Opel Corsa 2004 1.2/80 Αυτοκίνητο εκ διαμέτρου αντίθετο με τις προτιμήσεις μου, οι οποίες αντικειμενικά για μεταχειρισμένο δεν είναι σώφρονες... οπότε για το επόμενο διάστημα θα μετακινούμε με αυτοκίνητο του VW Group... σνιφ κλαψ Κατά τα άλλα για τα λεφτά του και μέχρι στιγμής (από χθες) είμαι αρκετά ευχαριστημένος. Καλοτάξιδος... Ιστορικά πέρασα από Alfa Romeo 33, Fiat Sceicento, Alfa Romeo 147 και Renault Clio IV

Το ότι δεν ανανεώνεται συχνά το Blog είναι εμφανές, το ότι ο Επικείμενος γάμος μου ευθύνεται για αυτό θα έπρεπε να θεωρείτο προφανές! Αλλά ας πάμε πίσω, εκεί που το άφησα... στον λόγο. Όταν ο λόγος πήγε καλά και πήραμε τα δαχτυλίδια (Βέρες και Μονόπετρο), [ να σχολιάσω το τρέξιμο σε δύο πόλεις και δεκάδες μαγαζιά ή όχι; ] απλά περιμέναμε να περάσει ο καιρός μέχρι να έρθει ο αρραβώνας, βέβαια από τη στιγμή που μπήκα στη ζωή του πεθερού μου (To Be) έπρεπε να με βλέπει συνέχεια και να με συνηθίσει... Τότε, με έβλεπε 3 φορές τη βδομάδα, τώρα... ζήτημα θα είναι να μη τον δω μία έστω μέρα, και αυτό δεν είναι κακό, πρόκειται για έναν θαυμάσιο άνθρωπο που αισθάνομαι τυχερός να τον έχω πεθερό. Συν της άλλης πέρασα και για δεύτερη φορά στη ζωή μου από διετολόγο, διότι έπρεπε να ήμουν κομψός όταν έφτανε η μέρα... τρομάρα μου :P Και έτσι πέρασαν οι αρκετές εβδομάδες μέχρι που έφτασε το Πάσχα που ανήμερα θα γινόταν το ιεροτελεστικό. Πάσχα στο χωριό της καλής μου με του κόσμου τα φαγητά και κάθε λογ...

Αφού λοιπόν όλα πήγαν καλά με την πρόταση, το επόμενο βήμα είναι να ζητήσω τη καλή μου από τους γονείς της... και δη από τον πατέρα της. Έλα όμως που ο δικός της πατέρας δεν είναι και πολύ, εχμ, "μοντέρνος"! Βγαλμένα από τη ζωή Ποια η θέση και η ψυχολογική κατάσταση ενός νέου ο οποίος παλεύει με μία shitty job, να καταφέρει να βρει το σθένος και το κουράγιο να πάει στο πατρικό της κοπελιάς και να τη ζητήσει; Με τα πόδια μου να είναι κομμένα, ευτυχώς οι γονείς μου με συνόδευσαν και μου πρόσφεραν την κατάλληλη υποστήριξη.  Το ότι ήταν ακόμα χειμώνας δεν κατάφερε να με γλιτώσει από τον ιδρώτα που έτρεχε, αλλά ίσως συνέβαλλε στην παγωμάρα που κυρίευε το κορμί μου. Το ότι δε πολυμιλούσα και είχα ένα αμήχανο χαμόγελο ίσως τελικά βοήθησε στο να εδραιώσω τον πραγματικό μου χαρακτήρα, κλειστός, ήσυχος, απλός αλλά ιδιόρρυθμος. Το δείπνο πήγε καλά, και το χέρι τελικά το πήρα! Πάντως για να λέμε και την αλήθεια είχαν ήδη συμβάλει δύο στρατηγικές μου επισκέψεις "ως φίλος" εκ των...

Συνήθως το σκεφτόμαστε σαν κάτι μακρινό  ή ίσως κάτι που δε μας αφορά άμεσα, αλλά να σου το, στο φυλάει σαν έκπληξη η ζωή σα να σου λέει ΞΥΠΝΑ, μεγάλωσες ή καλύτερα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ. Έφτασε η στιγμή στη ζωή μου για το επόμενο στάδιο, γνωριζόμαστε και είμαστε μαζί χρόνια, η "απλή σχέση" μας έφτασε στο ζενίθ. Δεν είναι εύκολο πράγμα να βρεις το θάρρος για να κάνεις τη πρόταση, και δεν αρκεί από μόνο του. Καλώς η κακώς όλοι μας έχουμε δει χίλιες δυο περιπτώσεις μεγαλειωδών προτάσεων, είτε αληθινές από το youtube είτε σε ταινίες, καταλαβαίνεις όμως όταν φτάσει η στιγμή πως οτιδήποτε από αυτά που έχεις στο μυαλό σου φαντάζουν ανέφικτα, είτε λόγω δυσκολίας υλοποίησης, είτε λόγω αδυναμίας εύρεσης της βέλτιστης υλοποίησης. Φυσικό ήταν να περάσουν μερικές δεκάδες περιπτώσεις από το μυαλό μου, αλλά η παγωμάρα που ένοιωθα δε με βοηθούσε να προχωρήσω με καμία. Όταν ηρέμησα έβαλα τον εαυτό μου να σκεφτεί λογικά, Jim είπα, σκέψου κάτι απλό, κάτι σ...